NİL ÖZALP YAZDI: PABLO ESCOBAR’A ÖFKE DOLUYUM ÇÜNKÜ…

Gecenin bir yarısı Twitter’ıma nefret kustuktan sonra yazayım bari şu diziyi dedim.
Erkek ağızlarında hep bir gaj-guj’dur Pablo Escobar.
Gaj-guj benim jargonumda pek çok anlama gelen kelimedir. Böyle bir konuyu yuvarlaya yuvarlaya hava ata ata, abartma durumuna verilen ad gibi birşeydir, tam Türkçe karşılığı yok.
“Escobar gibi adamsın” veya “Escobar’ın hayatını izledin mi? Ne adam be?” falan laflarının havada uçtuğu günlerde bir izleyeyim dedim meşhur Netflix dizisini.
Bizim bazı insanlarımızda nedense illegal adamlara duyulan bir hayranlık vardır. Bayılırlar mafyöz işlere. Bana ise bir gülme gelir.
Tek bildiğim zamanın en büyük uyuşturucu kaçakçısı Escobar.
Dizi sitesinin altında ne yorumlar “aman Escobar reis”, “yürü başkan” vb
Bir dakika ya, adam binlerce insanı zehirliyor hayırdır?

Paralar kazanılıyor tabi koyacak yer yok. Dur millete dağıtalım hayır işi yapalım ya da bir kısmını tarlaya gömelim. Güya taksileri var ama Forbes a göre dünyanın en zengin 7. adamı.
Amaç gariban sevindirmek mi? Yoksa kendine taraftar toplamak mı? Bedenine sığmayan o büyük egosunu insanların ona hayran olmasıyla ve meşhur olmak ile beslemek mi ?
Tabiki 2. şık !
Yoksa bir Robin Hoodluk yok.
Neden mi?
Cünkü adamın kontrol duygusu o kadar büyük ki, politikaya giriyor ve Parlamentoda istenmediğinde kızılca kıyamet kopuyor.
Öldürülmeyen polis, politikacı, asker ve bombalanmayan yer kalmıyor.Ben diyeyim alışveriş merkezi sen de uçak!
E n’oldu o kadar hayır işi ?
Yorumlar hala “yürü Başkan” “yürü reis”
Alo? İnsanlar ölüyor!!!
İşte anlamadığım zihniyet bu: Güce ve zenginliğe duyulan hayranlık!!!
Sonra da iyi adamdı, Amerika’nın oyununa geldi.
Amerika olmasa kimi suçlayacaktı bu insanlar.
Yazık, adam Kolombiya’nın başına gelmiş en kötü sey. Elle tutulur bir yanı yok. Oyun oynarken yenilmeyi bile hazmedemecek kadar olmamış. Bazılarının hayranlık algısını baştan aşağı kontrol etmesi gerekiyor.